Fiakry - pierwsze taksówki na owies


Fiakry - pierwsze taksówki na owies

Definicja - fiakier, inaczej dorożka, drynda to lekki 1- lub 2-konny pojazd zaprzęgowy służący do wynajmu w celach zarobkowych. Pojazd wyposażony był w składany dach nad przestrzenią pasażerską. Przednie siedzenie  dla fiakra, bo tak nazywano powożącego, tak zwany „kozioł” było zwykle odkryte.
Nazwa fiakier pochodzi z francuskiego „fiacre” i kojarzy się z gospodą pod św. Fiakriuszem w Paryżu. W gospodzie tej, w latach 40. XVII wieku, znajdowało się biuro wynajmu powozów.
To była prawdziwa rewolucja w komunikacji publicznej. Fiakry na dobre wyparły lektyki.
W 1634 roku przed gospodą Maypole na londyńskim Strandzie, stanęły po raz pierwszy 4 fiakry do wynajęcia.  To właśnie w Londynie kapitan John Bailey był pomysłodawcą i twórcą pierwszego na świecie wyznaczonego stałego postoju konnej taksówki.
Taksówki na owies.
W 1777 r. wczesną wiosną na ulice Warszawy wyjechały pierwsze fiakry, właścicielami pierwszych taksówek na owies byli francuzi – panowie de Clair i d’Ossudy, którzy rozszerzyli swój biznes o stanisławowską Warszawę rozpoczęty ponad 20 lat wcześniej w Paryżu.
Fiakry posiadały swoje numery identyfikacyjne a zatrudniani fiakrzy związani byli umową z magistratem w których między innymi był zapis, że powożący fiakrą mają obowiązek być trzeźwym i schludnie odzianym.
Opłata za kurs, w wynosiła maksymalnie do 2 zł. Opłatę uiszczało się w specjalnych budkach, po dokonaniu zapłaty, pasażerowie otrzymywali blaszkę z numerem fiakra i tak zaczynała się podła i wyczerpująca podróż.
Fiakry nie należały do pojazdów ani wykwintnych ani wygodnych, podróżowanie nimi było dużym wyzwaniem, pomimo tego był to bardzo popularny i lubiany środek transportu.
Fiakry po warszawskich ulicach jeździły około 20 lat.
Na przełomie 1787 i 1798 roku w miejsce zużytych fiakrów pojawiły się na stołecznych ulicach pierwsze jednokonne dorożki.
Ale o tym wkrótce. ........ c.d.n

Next PostGuide To The World